Czym charakteryzuje się dialekt florencki?

Języki, którymi posługują się obywatele poszczególnych państw, rozwijają się na przestrzeni wieków. W pewnym okresie historycznym zostaje przyjęta tak zwana mowa standardowa, która powinna obowiązywać na terenie całego kraju. Uwarunkowania geograficzne i regionalne sprawiają jednak, że jest ona przekształcana i dopasowywana do konkretnych grup społecznych.

Dobrym na to przykładem może być dialekt florencki, który zyskał swoją popularność w wieku XIV. To właśnie wtedy został on uznany za język standardowy (tak zwany italiano standard). Posługiwali się więc nim wielcy pisarze, tacy jak Dante, Petrarka czy Boccaccio. Ich dzieła spowodowały rozprzestrzenienie się dialektu florenckiego na terytorium dzisiejszych Włoch.

Transformacja dialektu

Był on jednak językiem pisanym, zawierającym mnóstwo wysublimowanych sformułowań, dlatego też posługiwały się nim głównie wyższe warstwy społeczne. Wszystko to sprawiło, że z czasem powstało wiele jego odnóg, które coraz bardziej różniły się od pierwowzoru. Wiele regionów w rozległym państwie włoskim przyjęło swoje własne, lokalne dialekty, które były dopasowywane do tamtejszych uwarunkowań społecznych.

Po wielu przekształceniach i kilkuset latach używania, dialekt florencki zyskał również formę mówioną (po II wojnie światowej), dzięki czemu obecnie posługuje się nim ponad połowa Włochów. Tym samym florencka odmiana włoskiego uznawana jest za standardową.

 

italy-748398_1280

Dodaj komentarz

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

clearPost Comment