Kim byli Etruskowie?

Etruskowie są ludem stosunkowo dobrze znanym, a jednak nadal w pewnym stopniu owianym aurą tajemniczości. To właśnie oni osiedlili się w I tys. p.n.e. na terenach Etrurii – czyli obecnej Toskanii – a ich społeczność była rozwinięta bardziej od tej tworzonej przez Italików. Nie wiadomo o nich zaskakująco wielu rzeczy – ani skąd się pojawili, ani w jakim języku się ze sobą porozumiewali, a większość ujawnianych faktów zostaje dość szybko podważana. Czy można stworzyć podwaliny Imperium, pozostając na wieki zagadką?

Początkowo uważano, że Etruskowie przybyli na tereny Italii z rejonu Azji Mniejszej. W późniejszych czasach jednak bardziej prawdopodobna była hipoteza o tym, że pochodzą z północy. Niewiele wiadomo także na temat ich języka, ponieważ zachowało się nadzwyczaj niewiele inskrypcji w języku etruskim; można jednak podejrzewać, że nie należał on do grupy języków indoeuropejskich. Głównym zajęciem Etrusków była uprawa roli, ale w znaczącym stopniu ich cywilizacja rozwinęła także wytwórstwo ceramiki, kamieniarstwo czy metalurgię. W kontaktach handlowych najczęściej współpracowali z Grekami oraz Fenicjanami. Etruskowie wyznawali – jak większość ówczesnych ludów – religię politeistyczną. Do dziś zachowały się informacje o kilku najważniejszych bóstwach; zauważalne jest fonetyczne podobieństwo niektórych nazw, jak np. Menrva (odpowiedniczka rzymskiej Minerwy), Uni (odpowiedniczka Junony), Tinia czy Turms.

Ważnym elementem ich wierzeń były także bóstwa opiekuńcze miast, wśród których warto wymienić Vertumnusa – bóstwo miasta Volsini. Nie mniej istotne były dla nich wszelakie rytuały oraz wróżbiarstwo; kochali dobrą zabawę, uczty, śpiew oraz taniec. Jak większość cywilizacji w tamtych czasach przywiązywali szczególną wagę do pochówku; inne zasady obowiązywały podczas pogrzebów przeciętnych zjadaczy chleba, a inne podczas grzebania arystokratów. Tym drugim należały się okazałe grobowce i sarkofagi z rzeźbionymi postaciami. Już wtedy kremowano ciała, a prochy chowano w urnach; ich nakrycie było wykonane w taki sposób, by imitowało kształt twarzy zmarłego. W grobach znajdowały się także wszystkie przedmioty, które mogą być niezbędne po śmierci.

Z tych ogólnych informacji moglibyśmy wywnioskować, że była to cywilizacja podobna do wszystkich pozostałych zasiedlających w tamtych czasach Półwysep Apeniński. Tak jednak nie było, o czym świadczą liczne poszlaki zgodnie z którymi plemię Etrusków już na pierwszy rzut oka wyróżniało się na tle pozostałych. Jednym z najbardziej jaskrawych przykładów ich odrębności jest język – niezrozumiały do dnia dzisiejszego, niemożliwy do umiejscowienia w którejkolwiek grupie językowej, a w którego analizie nie może pomóc nawet najlepszy tłumacz języka włoskiego.

1wloski.pl

Dodaj komentarz

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

clearPost Comment